In- en uitsluiting: het verhaal van de Native Americans

IMG-3619_5.JPG
Datum: 2017, 29 March

In de drie jaar dat ik in de Verenigde Staten heb gewoond heb ik vanaf het begin altijd een sterke verbinding gevoeld met de oorspronkelijke bewoners: de Native Americans. Ik kom nu nog regelmatig in het land omdat mijn dochter er woont.

Tijdens mijn laatste bezoek ben ik op zoek gegaan naar Native Americans die mij meer konden vertellen over hun ervaringen. De gesprekken en de rondleiding door een reservaat hebben me diep geraakt. De trots, spirit en hartelijkheid van dit volk heb ik zelf kunnen voelen en ervaren. De indianen hebben, vele generaties, veel mee gemaakt. Verdreven van hun land, onderdrukt in al hun culturele gewoonten (tot 1978 mochten indianen hun religies, waaronder de pow wows (officiële feestdagen), niet openlijk uitvoeren) en velen vermoord (ik durf het woord genocide niet te gebruiken, zij wel). Ik zie nu mensen, die ondanks (of dankzij?) wat er gebeurd is sterker en trotser zijn op hun afkomst dan ooit. In de eerste plaats zijn ze Dakota (in dit geval) in de tweede plaats Amerikaan. Voorbeeld van hun trots? Een paar jaar geleden besloot de Amerikaanse overheid betalingen te doen voor de Black Hills, gebied dat van de indianen was afgenomen. Tot op de dag van vandaag staat het geld nog steeds op de rekeningen, onaangeroerd. Ze willen het niet (ondanks de soms sterk aanwezige armoede). “Because we never sold it”. Dat noem ik positie innemen!

Voor mij is de les: “alles dat wordt uitgesloten wordt alleen maar sterker”. Dat geldt ook voor organisaties en individuen. Als binnen een organisatie dat “wat wel wordt gevoeld maar niet wordt uitgesproken” geen plek krijgt heeft iedereen daar last van. Als wij zelf angst, boosheid of verdriet niet onder ogen willen zien heeft het ons alleen maar meer in de macht.

In 2003 kreeg ik een serieuze burn-out. Ik had geen andere keus dan mijn onzekerheid onder ogen zien. Mijn onzekerheid reist nog dagelijks met me mee, soms irritant, soms een obstakel en soms makkelijk. Maar uiteindelijk een verrijking van mijn leven. Is insluiten makkelijk? Nee. “But nobody said it would be easy, vertelde Noah White met een grote glimlach tijdens ons laatste gesprek. Dank je wel Noah voor de mooie inzichten en de vriendschap voor het leven.

Wil je weten wat jij uitsluit en wat dat betekent voor je leven? Maak een vrijblijvende afspraak met ons op info@spiritcoachingentraining.nl 

« Terug naar het Overzicht